• गोविन्द कुमार बजगाईँ एक सचेत नेपाली नागरिक

    नेपालमा वैदेशिक रोजगारी आज रोजाइ होइन, बाध्यता बनेको छ। स्वदेशमै श्रमको सम्मान, पर्याप्त रोजगारी र सुरक्षित भविष्यको प्रत्याभूति नहुँदा लाखौं नेपाली युवायुवती आफ्नो घर, परिवार र जन्मभूमि छोडेर परदेशिन बाध्य छन्। यो समस्या केवल आर्थिक होइन, सामाजिक, स्वास्थ्य, पारिवारिक र राष्ट्रिय संरचनासँग गाँसिएको गम्भीर विषय हो।

    वैदेशिक रोजगारीका कारण

    नेपालमा वैदेशिक रोजगारी बढ्नुका मुख्य कारणहरू स्पष्ट छन्—
    • स्वदेशमै पर्याप्त रोजगारीको अभाव
    • न्यून पारिश्रमिक र श्रमको अवमूल्यन
    • राजनीतिक अस्थिरता र नीतिगत अस्पष्टता
    • सीपअनुसारको अवसर नपाइनु
    • गरिबी, ऋण र पारिवारिक दबाब

    यी कारणले गर्दा युवा शक्ति भविष्य खोज्दै विदेशिन बाध्य भइरहेको छ।

    देखिने फाइदा : नगद आम्दानी र अर्थतन्त्रमा योगदान

    प्रत्यक्ष रूपमा हेर्दा वैदेशिक रोजगारीले—
    • परिवारको आर्थिक अवस्था सुधार गरेको छ
    • रेमिट्यान्समार्फत राष्ट्रिय अर्थतन्त्र धानेको छ
    • शिक्षा, स्वास्थ्य र उपभोगमा पहुँच बढाएको छ

    तर यही बाहिरी चमकभित्र अदृश्य पीडा र गहिरा घाउहरू लुकेका छन्, जसको चर्चा कम हुन्छ।

    स्वास्थ्यमा परेको नकारात्मक प्रभाव

    विदेशमा काम गर्ने धेरै नेपाली—
    • अत्यधिक श्रम र असुरक्षित कार्यस्थलमा काम गर्न बाध्य छन्
    • मानसिक तनाव, एक्लोपन र डिप्रेसनको सिकार भइरहेका छन्
    • पर्याप्त स्वास्थ्य सेवा र सामाजिक सुरक्षाबाट वञ्चित छन्

    कमाइ त हुन्छ, तर स्वास्थ्य गुमाएर कमाएको पैसा कति दिगो हुन्छ? यो गम्भीर प्रश्न हो।

    घर–परिवारबाट टाढा रहँदाको पीडा

    वैदेशिक रोजगारीको सबैभन्दा ठूलो मूल्य भनेको परिवारबाट बिछोड हो—
    • श्रीमान्–श्रीमतीबीच भावनात्मक दूरी
    • बाबुआमाबाट टाढा हुर्कँदै गरेका नानीबाबु
    • वृद्ध आमाबुबाको हेरचाह गर्ने कोही नहुने अवस्था

    यसको असर सम्बन्ध, संस्कार र सामाजिक संरचनामा गहिरो रूपमा परेको छ।

    गाउँघरमा उत्तरदायित्वको अभाव

    कामकाजी उमेरका पुरुष तथा महिला गाउँमा नहुँदा—
    • खेतीपाती गर्ने मान्छे नपाइने
    • कर्तव्य र सामाजिक उत्तरदायित्व कमजोर हुने
    • सामुदायिक जीवन निष्क्रिय बन्दै जाने

    फलस्वरूप कृषियोग्य भूमि बाँझो बन्दै गएको छ र गाउँ सुनसान।

    आश्रित र परनिर्भर जीवनशैलीको विकास

    रेमिट्यान्समा आधारित जीवनशैलीले—
    • श्रमप्रति अरुचि बढाएको छ
    • उत्पादनभन्दा उपभोगलाई प्राथमिकता दिएको छ
    • गाउँबाट सहर पलायन बढाएको छ

    “नानीबाबु पढाउने” नाममा सहर पस्दा, खेतबारी छोडिन्छ; उत्पादन घट्छ, आयात बढ्छ। यसले देशलाई दीर्घकालमा परनिर्भर अर्थतन्त्रतर्फ धकेलिरहेको छ।

    समाधान के हो?

    समस्या देखेर दोषारोपण मात्र होइन, समाधानतर्फ जानु जरुरी छ—
    • स्वदेशमै रोजगारी सिर्जना
    • सीपमूलक शिक्षा र तालिम
    • कृषि, उद्योग र पर्यटनमा लगानी
    • वैदेशिक रोजगारीलाई सुरक्षित, मर्यादित र अस्थायी बनाउने नीति

    निष्कर्ष

    वैदेशिक रोजगारी पूर्ण रूपमा गलत होइन, तर यसलाई विकल्प होइन, अन्तिम बाध्यता बन्न दिनु देशका लागि खतरनाक संकेत हो। युवा शक्ति विदेशमा पसिना बगाइरहँदा, देशभित्र उत्पादन, नेतृत्व र भविष्य कमजोर बन्दै गएको छ।

    अब प्रश्न उठ्छ—
    हामी रेमिट्यान्सले बाँच्ने देश बनाउने कि आफ्नै श्रमले आत्मनिर्भर राष्ट्र निर्माण गर्ने?

    यसको उत्तर नीति, नेतृत्व र नागरिक चेतनामा निर्भर छ।

4565